مرثیه ای بر یک رویا

1)  زندگی و سلامتی خودش بالاترین نعمته. چون زمان گنجیه که میشه باهاش همه چیزو بازیابی کرد، دوباره ساخت و ساخت و ساخت ...

2) خب واقعا طوفان گذشت! فشار جسمی و ذهنی زیادی بود شاید بهتر باشه کمی بگینزی بگذرونم. اینقدر فشار + فشار خود خواسته و فشار خود ساخته مضره.

3) خوشم میاد همیشه میگم باید به فکر آینده بود، استرس زیادی نداشت و به گذشته فکر نکرد ولی گاها این استرس حال و یا ناراحتی از گذشته بدجور باعث توقف آدم میشه نمیدونم من حساسم یا کلا کل محیط پیرامون اینطوره؟!

4) عخه هیچ وقت نمی رسه زمانی که بهترین دادگاه و قاضی وجدان خود آدما باشه پس اگه به طور کنترل شده رک باشمم بد نیست. نیازی نیست اینقدر تحمل کرد تا تبدیل به دیگ جوشان و آتشفشانی شد که هیچ وقت خاموش نمیشه . امین خان کی اینو یاد بگیری الله اعلم!

5) بدیش این بود تو دیار غربت نزدیک بود پس بیفتم! ولی چیزی به نام معجزه خواب درمان همه درد هاست الکی نیست که نیچه اینقدر در چنین گفت زرتشت زیرکانه مسئله خوابو مطرح کرد.

6)  پنداری که ما با خواب
به دردهای قلب و هزاران آلام
که نصیب تن آدمی است
پایان می دهیم
پس این غایتی است که
سخت خواستنی است
مردن٬آسودن
بازهم آسودن
شاید هم خواب دیدن

هملت(ویلیام شکسپیر-ترجمه داریوش آشوری)