قدم زدن در رویا

 

راه رویام و چه زود دزدید
من یلدام، شب ِ دور از خورشید
باز پاییز شد و باد چرخید و
هوس چو گیاهی مرموز رویید
او رویید و درخت از این همه درد
چو نگاهم خشکید
تا دیروز قدمی بردار
من رو باز به شروعش بگذار
تو زیبایی و بی پروایی و
من که از این دلتنگی بیمار
با من حوصله کن در این شب ِ کور
تو همیشه دل یار..
 

تو شب ِ بیدار منی
همه جا تکرار منی
گرچه بی من، گر چه که دور
دل ِ من، دل یار منی
تو شب ِ بیدار منی
همه جا تکرار منی
گرچه بی من، گر چه که دور
دل ِ من، دل یار منی

 

نور آرام به درخت بارید
برگ رقصان به سقوطش خندید
باز پاییز شد و باد چرخید و
هوس چو گیاهی مرموز رویید
او رویید و درخت از این همه درد
چو نگاهم خشکید
ماه پنهان ِ و راه دشوار
من در حال ِ غروبم این بار
باش در خوابم و در بیدارم و
من رو در این تنهایی مگذار
با من حوصله کن در این شب ِ کور
تو همیشه دل یار

تو شب ِ بیدار منی
همه جا تکرار منی
گرچه بی من، گر چه که دور
دل ِ من، دل یار منی
تو بگو درمان ِ تو چیست
تو بگو دل یار ِ تو کیست
تو بگو این ها همه رو
سببی جز فاصله نیست..
تو شب ِ بیدار منی
همه جا تکرار منی
گرچه بی من، گر چه که دور
دل ِ من، دل یار منی
دل ِ من، دل یار منی
دل ِ من، دل یار منی..

‎یه دونه انار ، دو دونه انار ، سیصد دونه مروارید

 

آفتاب سر کوه نور افشونه ، سماور جوشه
‎یارم تنگ طلا دوش گرفته ، غمزه می فروشه
‎عحب صاحب جمال دلبر ما دختر قوچانی
‎مثال برگ گل بو میپاشه او دختر قوچانی
‎یه دونه انار ، دو دونه انار ، سیصد دونه مروارید
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی

‎آفتاب سر کوه نور افشونه ، سماور جوشه
‎یارم تنگ طلا دوش گرفته ، غمزه می فروشه
‎عحب صاحب جمال دلبر ما دختر قوچانی
‎مثال برگ گل بو میپاشه او دختر قوچانی
‎یه دونه انار ، دو دونه انار ، سیصد دونه مروارید
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی

‎نگارم بر لب بوم اومد و رفت ، چاره ندارم
‎که یارم طلا جون اومد و رفت ، چاره ندارم
‎چراغو پر کن از روغن گل ، چاره ندارم
‎که یارم چشم گریون اومد و رفت ، چاره ندارم

‎یه دونه انار ، دو دونه انار ، سیصد دونه مروارید
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی
‎می شکنه گل ، آی می پاشه گل ، دختر قوچانی

از خون جوانان وطن لاله دمیده ( ابوالقاسم عارف قزوینی)

 

هنگام می و فصل گل و گشت چمن شد
در بار بهاری تهی از زاغ و زغن شد
از ابر کرم، خطه ری رشک ختن شد
دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آئین نه آیین داری ای چرخ

از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان، سروها خمیده
در سایه گل بلبل از این غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آئین نه آیین داری ای چرخ

خوابند وکیلان و خرابند وزیران
بردند به سرقت همه سیم و زر ایران
ما را نگذارند به یک خانه ویران
یارب بستان داد فقیران ز امیران

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آیین داری ای چرخ

از اشک همه روی زمین زیر و زبر کن
مشتی گرت از خاک وطن هست بسر کن
غیرت کن و اندیشه ایام بتر کن
اندر جلو تیر عدو، سینه سپر کن

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بد کرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آیین داری ای چرخ

از دست عدو ناله من از سر درد است
اندیشه هر آنکس کند از مرگ، نه مرد است
جان‌بازی عشاق، نه چون بازی نرد است
مردی اگرت هست، کنون وقت نبرد است

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بد کرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آیین داری ای چرخ

عارف ز ازل، تکیه بر ایام نداده‌ است
جز جام، به کس دست، چو خیام نداده‌ است
دل جز بسر زلف دلارام نداده‌ است
صد زندگی ننگ بیک نام نداده‌ است

چه کج‌رفتاری ای چرخ
چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری،
نه آیین داری ای چرخ

The End of All Things

 

Frodo

I can see the Shire

The Brandywine River 

Bag End 

Gandalf's fireworks

the lights 

the party tree

 

Sam 

Rosie Cotton dancing

She had ribbons in her hair 

If ever I was to marry someone

it would have been her 

It would have been her

Frodo 

I'm glad to be with you

Samwise Gamgee

Here, at the end of all things