مرثیه ای بر یک رویا

1) نمیخواد همه یکسان و مشابه هم باشیم ولی بی خود و بی جهت دیوار بی اعتمادی رو بالا بردن عاقبتش ناکجاآباده. زندگی رو میشه خیلی لذت بخش تر زندگی کرد!

2) هوا هنوز اونقدر تاریک نیست که نتونی آواز بخونی! پس بلند و شاید زمزمه وار آوازتو بخون ! بخون و بخون و بخون و زمزمه کن ترانه ابدیت رو

3) ای نشسته تو در این خانه پر نقش و خیال

    خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو!

4) نمیدونم چه جادویی در سینمای تارکوفسکیه. خداروشکر که ریتم کسالت آور و اتمسفر خاصی داره این سینما و هرکسی نمی تونه بره سمتش.همین اونو بکرتر می کنه. با اون طراحی و موسیقی و نگاه خاصش . انگار تو رو می بره به گذشته و شایدم زمانی که اصلا وجود نداشت، شاید یه خیال ! یه توهم! توهم وجدان توهم انسانیت توهم زندگی و معناش توهم خاطرات و توهم دوست داشتن!