مرثیه ای بر یک رویا

شکست عهد من و گفت هرچه بود گذشت !
به گریه گفتمش آری ؛ ولی چه زود گذشت
بهار بود و تو بودیّ و عشق بود و امید
بهار رفت و تو رفتیّ و هرچه بود گذشت